روانشناس و عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، با اذعان به اینکه کودکآزاری از جمله موضوعاتی است که میتواند، آثار سویی را در بزرگسالی برای کودک به همراه داشته باشد، گفت:
مطالعات صورت گرفته روی زنان ویژه در تهران نشان میدهد، 30 درصد آنها در دوران کودکی مورد آزار جنسی قرار گرفتهاند. سعید مدنی در همایش کودکآزاری که برای معاونان آموزش و پرورش منطقه 11 تهران برگزار شد، با استناد به تحقیق و پژوهش پرونده کودکان ارجاع داده شده به پزشکی قانونی تهران در سالهای 71 تا 73 افزود: طی این 3 سال، 324 مورد سوءاستفاده جنسی به پزشکی قانونی تهران ارجاع داده شده که از این تعداد، 237 مورد را دختران و 87 مورد را پسران تشکیل داده و 64 نفر از مجموع دختران و 23 نفر از پسران مورد تجاوز جنسی قرار گرفته بودند.
وی با اشاره به مطالعهپرونده کودکان مورد تعرض قرار گرفته در پزشکی قانونی شهر تهران تاکید کرد: شایعترین مناطق ارجاع کودکان، پزشکی قانونی جنوب شهر تهران بوده است. این روانشناس شایعترین سن ارجاع دختران آزاردیده جنسی را 11 تا 15 سال و پسران را 6 تا 10 ساله اعلام کرد. این روانشناس و عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، با بیان این که مطالعه و تحلیل تمامی موارد کودکآزاری گزارش شده در روزنامههای کثیرالانتشار در سالهای 1375 تا 1377حاکی از این است که، اغلب موارد کودکآزاری که خبر آنها به روزنامهها کشیده شدهاست (موارد حاد)، در محیط خانه رخ داده و بیشترین گروه سنی را کودکان 5 تا 9 سال و سپس گروه 10 تا 14 سال تشکیل میدهند که دختران بیشترین آزاردیدگان و بیشتر آزاردهندگان پدران بودهاند. وی اختلافات خانوادگی و گاه طلاق را از علل و عوامل آزار کودکان دانست و با اظهار نگرانی از روند فزاینده طلاق خاطرنشان کرد: بدین ترتیب باید انتظار افزایش موارد کودکآزاری را نیز داشت. عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی درباره سن کودکان آزاردیده، یادآورشد: بیشتر سوءرفتارهای جسمی در سنین 5 تا 11 سالگی انجام میشود که آزار در سنین پایینتر و بالاتر از این سن کمتر رخ میدهد. همچنین سن آزار جنسی دختران 10 تا 15 سالگی است. مدنی سنین پرخطر آزار جنسی پسران را 6 تا 10 سالگی اعلام و تصریح کرد: بنابراین احتمال دارد، پسران در سنین پایینتر مورد آزار جنسی قرار میگیرند.
این روانشناس و عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی اظهار کرد: بر اساس ارزیابیهای صورت گرفته، 8 سالگی میانگین سن خطر کودکان ذکر شده است که به دلیل آنکه در این سن به مدرسه میروند، میتوان از نقش آموزش و پرورش، معلمان و معاونان مدارس در تشخیص کودکآزاری و مداخله به نفع کودکان بهره برد.
وی نوع آزارهای صورت گرفته روی دختران و پسران را متفاوت دانست و خاطرنشان کرد: پسران بیشتر از دختران مورد آزارهای جسمی قرار میگیرند و آزار عاطفی در میان دختران شایعتر است.
مدنی با تاکید بر اینکه تنها10 تا 15 درصد آزاردهندگان دچار مشکلات روحی - روانی هستند، عنوان کرد: کودکآزاران میتوانند از میان تمامی گروههای اقتصادی، اجتماعی و نژادی باشند و هرچند این آزارگران در تمامی طبقات اعم از پردرآمد و هم کم درآمد دیده میشوند، اما کودکآزاری در میان گروههای کم درآمد به دلیل محدودیت امکانات برای دفاع و حمایت از کودکان بیشتر صورت میگیرد. اعتماد به نفس پایین، کنترل ضعیف هیجانات و عصبانیت زود هنگام از جمله ویژگیها و خصلتهای آزاردهندگان است که وی با استناد به مطالعات صورت گرفته روی 3 مرکز درمانی در شهر تهران، اضافه کرد: اغلب کودکان ارجاع داده شده به این مراکز از سوی مادر آزار دیدهبودند. همچنین گروه اول متهم در آزارهای جنسی کودکان از اعضای خانواده به ویژه پدر و ناپدری و سپس نزدیکان هستند. این روانشناس و عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی ادامه داد: به دلیل آنکه پسران با محدودیت کمتری نسبت به دختران به اجتماع وارد میشوند، بیشتر در معرض آزارهای جنسی از سوی غریبهها قرار میگیرند. بنابراین امکان سوءاستفاده جنسی پسران در خارج از خانواده بیشتر از دختران است. وی، همچنین استرس بالا، کمبود منابع اقتصادی و فقر، کم بودن اطلاعات والدین در مورد کودکان، بیماریهای کودکان به ویژه معلولیت و کمتوانی، اعتیاد والدین و فشارهای ناشی از مشکلات روزمره را از جمله علل و عوامل کودکآزاری عنوان کرد. مدنی با دستهبندی انواع کودکآزاری به جسمی، جنسی و غفلت به تفاوت میزان کودکآزاریها در اروپا و آمریکا پرداخت و میزان کودکآزاری در کودکان زیر 4 سال انگلستان را یک در هزار، اروپا 3 در هزار و در آمریکا 20 در هزار اعلام کرد و با اظهار تاسف از فقدان نظام ارجاع و آماری کودکآزاری در ایران تاکید کرد: در کشور ناچاریم بر پایه تخمین حاصل از مطالعات پراکنده وضعیت کودکآزاری را توضیح دهیم
قبل از ارسال نظر: